Tüm Ürünler
Search
Belge Merkezi

Server Load Balancer:Modify an NLB instance

Son Güncelleme:Oct 02, 2026

Kullanılabilirlik alanlarını güncelleyerek, bir kullanılabilirlik alanının durumunu değiştirerek veya maksimum genel bant genişliğini ayarlayarak bir NLB örneğini değiştirebilirsiniz.

Kullanılabilirlik alanlarını güncelleme

Aşağıdaki tabloda kullanılabilirlik alanlarını ve alt ağları değiştirmeye ilişkin sınırlamalar, etkin olma süresi, faturalama etkisi ve kullanım senaryoları açıklanmaktadır.

Sınırlamalar

Etkin olma süresi

Faturalama etkisi

Kullanım senaryoları

İki veya daha az kullanılabilirlik alanına sahip bir NLB örneği için kullanılabilirlik alanı sayısını azaltamazsınız.

Genel erişimli NLB örnekleri için kullanılabilirlik alanlarını düzenlemeye yönelik kısıtlamalar:

  • Farklı kullanılabilirlik alanlarında tek bir NLB örneğine tahsis edilen EIP'ler aynı türde olmalıdır.

  • Yalnızca Internet Shared Bandwidth'e eklenmemiş kullandıkça öde (veri aktarımı başına ödeme) EIP'leri bağlayabilirsiniz.

Not
  • Bir EIP ilişkilendirmeden önce EIP'nin Internet Shared Bandwidth'e eklenmediğinden emin olun. EIP'yi Internet Shared Bandwidth'e eklemeniz gerekiyorsa, EIP NLB örneğiyle ilişkilendirildikten sonra Load Balancer konsolunda bu işlemi yapabilirsiniz.

  • Abonelik veya kullandıkça öde (bant genişliği başına ödeme) ile faturalandırılan EIP'lerin bağlanması desteklenmez.

  • Sistem tarafından tahsis edilen bir EIP, NLB örneği serbest bırakıldığında serbest bırakılır. İlişkilendirdiğiniz mevcut bir EIP, NLB örneği serbest bırakıldığında korunur.

Kullanılabilirlik alanlarına yapılan değişiklikler genellikle hemen etkili olur. Ancak, ağ gecikmesi nedeniyle birkaç dakikalık bir gecikme yaşayabilirsiniz.

Genel bir NLB örneğinin kullanılabilirlik alanını değiştirmek, ilişkili EIP'yi değiştirebilir. EIP'ler ücretli bir hizmettir ve gerçek ücretler faturanıza tabidir. Daha fazla bilgi için bkz. EIP Faturalandırmasına Genel Bakış.

Mevcut kullanılabilirlik alanı veya genel NLB örneğine bağlı EIP iş gereksinimlerinizi artık karşılamıyorsa bir örneğin kullanılabilirlik alanını düzenleyebilirsiniz.

  1. NLB konsoluna giriş yapın.

  2. Üst gezinme çubuğunda, NLB örneğinin dağıtıldığı bölgeyi seçin.

  3. Instances sayfasında yönetmek istediğiniz NLB örneğini bulun ve kullanılabilirlik alanlarını ve alt ağlarını değiştirmek için aşağıdaki yöntemlerden birini kullanın:

    • Actions sütununda More actions > Modify Zone/Subnet seçeneklerini belirleyin.

    • Örnek kimliğine tıklayın. Instance Details sekmesinde Modify Zone/Subnet öğesine tıklayın.

  4. Modify Zone/Subnet iletişim kutusunda, bir kullanılabilirlik alanını eklemek için onay kutusunu işaretleyin ve bir vSwitch seçin veya kaldırmak için onay kutusunun işaretini kaldırın. Ardından OK düğmesine tıklayın.

    • Genel erişimli bir NLB örneği için hedef kullanılabilirlik alanının onay kutusunu işaretlediğinizde, o kullanılabilirlik alanıyla bir EIP de ilişkilendirmeniz gerekir. Yeni satın alınmış kullandıkça öde (veri aktarımı başına ödeme) BGP (Multi-ISP) varsayılan güvenlik korumalı EIP seçeneğini belirleyin.

Kullanılabilirlik alanı durumunu değiştirme

Kullanılabilirlik alanı durumları

Durum

Açıklama

İşlemler

Etkin

NLB örneği bu kullanılabilirlik alanında etkindir ve sanal IP adresi (VIP) trafiği normal şekilde yönlendirir.

DNS kaydını kaldır

Not

Bir NLB örneğinde Etkin durumunda yalnızca bir kullanılabilirlik alanı varsa, DNS kaydını kaldıramaz veya örneği durduramazsınız.

DNS Kaldırıldı

NLB örneğinin VIP'si, bu kullanılabilirlik alanındaki NLB alan adı çözümlemesinden kaldırılır.

DNS kaydını geri yükle

DNS kayıtlarını kaldırma ve geri yükleme

NLB konsolunda bir NLB örneğinin kullanılabilirlik alanları için DNS kayıtlarını kaldırabilir ve geri yükleyebilirsiniz. Bu işlemleri bir kullanılabilirlik alanının durumunu değiştirmek ve alan düzeyinde olağanüstü durum kurtarma gibi senaryoları simüle etmek için kullanın.

Sınırlamalar

Etkin olma süresi

Faturalama etkisi

Kullanım senaryoları

Mevcut NLB örneğinde Etkin durumunda yalnızca bir kullanılabilirlik alanı varsa DNS kaydını kaldıramazsınız.

Bir kullanılabilirlik alanı için DNS kaydını kaldırmak veya geri yüklemek genellikle hemen etkili olur. Ancak, ağ gecikmesi nedeniyle birkaç dakikalık bir gecikme yaşayabilirsiniz.

Yok.

Önemli

Bir DNS kaydını kaldırdıktan sonra, kullanılabilirlik alanının VIP'sine yönelik trafik yine de yönlendirilir ve LCU ücretlerine tabi olur.

NLB'nin yüksek kullanılabilirliğini doğrulamak için çok bölgeli olağanüstü durum kurtarma gibi senaryoları simüle edin.

  1. NLB konsoluna giriş yapın.

  2. Üst gezinme çubuğunda, NLB örneğinin dağıtıldığı bölgeyi seçin.

  3. Instances sayfasında hedef NLB örneğinin kimliğine tıklayın.

  4. Instance Details sekmesinde, Zone bölümünde aşağıdaki işlemlerden birini yapın.

    • DNS kaydını kaldırma

      Hedef kullanılabilirlik alanının Actions sütununda Remove DNS seçeneğine tıklayın. Görüntülenen iletişim kutusunda etkiyi onaylayın ve ardından Remove DNS düğmesine tıklayın.

      Not
      • Bu işlem yalnızca mevcut NLB örneğini etkiler. Kullanılabilirlik alanındaki diğer örnekler etkilenmez.

      • Kullanılabilirlik alanı için DNS kaydı kaldırıldıktan sonra, VIP'sini eşleyen A kaydı NLB alan adı çözümlemesinden silinir. Bu eylemi yapmadan önce iş etkisini değerlendirin.

      DNS kaydı kaldırıldıktan sonra, kullanılabilirlik alanının durumu DNS Removed olarak değişir ve kullanılabilirlik alanının VIP'sindeki durum denetimi durur.

    • DNS kaydını geri yükleme

      Durumu DNS Removed olan bir kullanılabilirlik alanını geri yüklemek için Actions sütununda Resume DNS seçeneğine tıklayın. Görüntülenen iletişim kutusunda etkiyi onaylayın ve ardından Resume DNS düğmesine tıklayın.

      Not

      DNS kaydı geri yüklendikten sonra, kullanılabilirlik alanının VIP'si için bir A kaydı NLB alan adı çözümlemesine eklenir. VIP daha sonra NLB alan adına gönderilen trafiği yönlendirir.

      DNS kaydı geri yüklendikten sonra, kullanılabilirlik alanının durumu Enable olarak değişir ve kullanılabilirlik alanının VIP'sindeki durum denetimi başlar.

Maksimum genel bant genişliğini artırma

Maksimum bant genişliğinin belirlenme yöntemi

Genel erişimli bir NLB örneği, ilişkili EIP'lerini kullanarak İnternet üzerinden hizmet sağlar.

Maksimum genel bant genişliği, NLB örneğinin bir Internet Shared Bandwidth'e eklenip eklenmediğine bağlıdır:

  • NLB örneği bir Internet Shared Bandwidth'e eklenmemişse: Genel erişimli NLB örneğinin maksimum bant genişliği, her kullanılabilirlik alanına atanan EIP'lerin maksimum bant genişliğine bağlıdır. Her kullanılabilirlik alanının maksimum genel bant genişliği, ilgili EIP'nin maksimum bant genişliğine eşittir.

    NLB, yalnızca bir Internet Shared Bandwidth'e eklenmemiş kullandıkça öde (veri aktarımı başına ödeme) EIP'leri destekler.

    Önemli

    Tek bir kullandıkça öde (veri aktarımı başına ödeme) EIP'nin maksimum bant genişliği garantili bir hizmet seviyesi anlaşması (SLA) değil, bir referans değeri ve üst sınırdır. Sonuç olarak, tüm EIP'lerin maksimum bant genişliği değerlerinin toplamı—NLB örneğinin teorik maksimum bant genişliği—de SLA ile garanti edilmez.

    Örneğin, üç kullanılabilirlik alanında dağıtılan ve her alanda bir EIP atanmış bir NLB örneğini ele alalım. Her EIP'nin maksimum bant genişliği 200 Mbit/s'dir. Temel bant genişliği kaynakları yetersizse, tek bir EIP'nin gerçek yönlendirme bant genişliği 200 Mbit/s'ye ulaşmayabilir ve NLB örneğinin toplam yönlendirme bant genişliği 600 Mbit/s'ye ulaşmayabilir.

  • NLB örneği bir Internet Shared Bandwidth'e eklenmişse: Bir NLB örneğini Internet Shared Bandwidth'e eklediğinizde, NLB örneğiyle ilişkili tüm EIP'ler de eklenir. EIP'lerin bireysel bant genişliği sınırları artık geçerli değildir ve bant genişliği Internet Shared Bandwidth tarafından yönetilir. NLB örneğinin maksimum genel bant genişliği, Internet Shared Bandwidth'in maksimum bant genişliğine eşittir.

    Önemli

    Internet Shared Bandwidth'in maksimum bant genişliği garantili bir SLA değil, bir referans değeri ve üst sınırdır.

Maksimum bant genişliğinin artırılma yöntemi

  1. Bir kullanılabilirlik alanındaki bir EIP'nin bant genişliği 200 Mbit/s maksimum değerinden düşükse, bant genişliğini maksimum değere çıkarmak için EIP'yi yükseltebilirsiniz.

  2. Gereksinimleriniz hala karşılanmıyorsa, genel bant genişliğini daha da artırmak için aşağıdaki yöntemleri kullanabilirsiniz:

    1. NLB örneğine kullanılabilirlik alanları ekleme: NLB için çok bölgeli dağıtımı destekleyen bölgelerde, daha fazla EIP atamak ve genel maksimum bant genişliğini artırmak için NLB örneğine daha fazla kullanılabilirlik alanı ekleyebilirsiniz. Bu yöntem, genel ağ maliyetlerini en aza indirmek istediğinizde idealdir.

    2. NLB örneğini bir Internet Shared Bandwidth'e ekleme: Bir NLB örneği, kullanılabilirlik alanı başına yalnızca bir EIP'yi destekler. Bu nedenle, tek bir NLB örneğinin teorik maksimum bant genişliği = NLB kullanılabilirlik alanlarının maksimum sayısı × 200 Mbit/s (EIP başına teorik maksimum bant genişliği) olur. Gereksinimleriniz bu teorik sınırı aşarsa ve daha yüksek maliyetleri kabul edebiliyorsanız, konsolda NLB örneğini bir Internet Shared Bandwidth'e ekleyebilirsiniz.

Paket kaybının olası nedenleri

  • Kullanılabilirlik alanları arasında tutarsız EIP bant genişliği: Genel erişimli bir NLB örneği, alan düzeyinde olağanüstü durum kurtarma için trafiği EIP'leri arasında eşit şekilde dağıtmak amacıyla DNS gidiş-dönüş (round-robin) kullanır. Farklı kullanılabilirlik alanlarında bulunan EIP'lerin bant genişlikleri farklıysa, yüksek bant genişlikli bir EIP'den düşük bant genişlikli bir EIP'ye geçen trafik paket kaybına neden olabilir.

    Örneğin, üç kullanılabilirlik alanında dağıtılmış bir NLB örneğiniz var ve EIP'ler sırasıyla 200 Mbit/s, 200 Mbit/s ve 100 Mbit/s maksimum bant genişlikleriyle yapılandırılmış. Tüm EIP'lerin teorik maksimum bant genişliklerine ulaşabildiğini varsayalım. Toplam trafik 300 Mbit/s'yi aştığında, her EIP'ye 100 Mbit/s'den fazla trafik tahsis edilir. Bu durumda, 100 Mbit/s EIP'ye dağıtılan trafikte paket kaybı yaşanacaktır.

  • Dengesiz trafik dağıtımı: Birden fazla kullanılabilirlik alanındaki EIP'ler aynı maksimum bant genişliğine sahip olsa bile, aralarında trafik dengesiz dağılırsa paket kaybı oluşabilir. Örneğin, bu durum istemcilerin NLB örneğine doğrudan bir EIP kullanarak erişmesi durumunda gerçekleşir.

    Örneğin, üç kullanılabilirlik alanında dağıtılmış bir NLB örneğini ele alalım ve EIP'ler sırasıyla 200 Mbit/s, 200 Mbit/s ve 200 Mbit/s maksimum bant genişlikleriyle yapılandırılmış. Tüm EIP'lerin teorik maksimum bant genişliklerine ulaşabildiğini varsayalım. İstemcilerin doğrudan bir EIP'ye erişmesinden kaynaklanan dengesiz trafik dağıtımı nedeniyle, üç EIP'ye giden trafik sırasıyla 200 Mbit/s, 100 Mbit/s ve 0 Mbit/s olur. Bu noktada, istemciler tarafından ilk EIP'ye gönderilen herhangi bir ek trafikte paket kaybı yaşanacaktır.

  • Arka uç sunucusu kapasitesinin yetersiz olması: Yeterli bant genişliği olsa bile, arka uç sunucuları yüksek eşzamanlı istekleri zamanında işleyemezse (örneğin CPU aşırı yüklenmesi, yanıt gecikmeleri veya TCP yeniden iletimleri nedeniyle) dolaylı paket kaybı oluşabilir.

Yapılandırma önerileri

  • EIP'ler veya bir Internet Shared Bandwidth için maksimum bant genişliğini yapılandırırken, bunu iş gereksinimlerinizden biraz daha yüksek ayarlayın.

  • EIP bant genişliğini kullanırken:

    • NLB örneğinin her kullanılabilirlik alanına aynı bant genişliğine sahip EIP'ler atayarak bir yük devretme sırasında bant genişliği farklarından kaynaklanan hizmet kesintilerini önleyin.

    • Dengesiz trafik dağıtımını önlemek için hizmeti doğrudan bir EIP yerine NLB alan adını kullanarak erişin.

Referanslar